واژه نامه

Ambience: در لغت به معنی صدای محیط است. در واقع به مجموعه ای از صداها اطلاق می شود که صدای اصلی سوژه نیست و صدای محیط تصویربرداری بوده است.

 Dynamic Range: محدوده دینامیکی،  نسبت نرم ترین صدا به بلند ترین صدا در یک قطعه موسیقی است که واحد اندازه گیری آن دسیبل است.

Gain: وسیله ای است برای کنترل مقدار ورودی صدا.

Hum: به دلیل پایین بودن کیفیت ابزار های صدابرداری، صدایی بوجود می آید که اصطلاحاً به آن “هوا” می گویند.

Hz: هرتز، واحد اندازه گیری فرکانس.

I/O: مخفف input/output هست که به معنای خروجی و ورودی می باشد.

 Low Cut Filter: تنظیماتی است که بر روی فرکانس ها صورت می گیرد، به این مفهوم که فرکانس ها بالا نگه داشته می شوند و بقیه فرکانس ها حذف می شوند.

Signal To Noise Ratio: معیاری است در سیستم‌های الکتریکی که نشاندهنده نمایش میزان سیگنال مفید در مقابل نویز (سیگنال مزاحم) است و واحد آن دسی‌بل است.

THD: مخفف عبارت Total Harmonic Distortion، یک پارامتر کیفی است که نمایانگر این است که یک شکل موج یا سیگنال، تا چه اندازه بر شکل موج سینوسی منطبق است. که معمولا بر حسب درصد بیان می شود و هر چه میزان THD کمتر باشد، شکل سینوسی دارای کیفیت بهتری است.

مطالب این بخش به مرور کامل خواهد شد…