انواع الگو در میکروفون

ساختار میکروفون‌ها تا حدودی مشابه گوش های انسان هستند، به عنوان مثال شما می توانید صداهای اطرافتان را بدون دقت بشنوید و یا برای شنیدن صدای خاصی، گوش خود را تیز کنید. میکروفون ها نیز عملکردی مشابه  همین  سیستم را  دارند.

تصور کنید که شما در مهمانی حضور دارید که موسیقی در حال پخش است و افراد حاضر در مهمانی در حال صحبت هستند. زمانی که وارد جمع می شوید به موسیقی پس زمینه گوش می دهید و ممکن است اسم خودتان را به صورت اتفاقی در یک مکالمه بشنوید، و در همان لحظه دوست خود را ببینید و با او شروع به صحبت کنید.

تمامی این پردازش ها در مغز اتفاق می افتد و چون میکروفون ها قابلیت پردازش ندارند، الگوی قطبی متفاوتی برای برداشت صدا دارند.

الگوی قطبی اومنی دیرکشنال یا همه جهتی

الگوی قطبی اومنی دیرکشنال این قابلیت را به میکروفون می دهد که تمامی صداهای اطراف خود را بشنود. حساسیت این نوع میکروفون  به شکلی است که صدا را به طور مساوی در تمامی جهات می شنود. این قابلیت در مقایسه با گوش انسان مشابه حالتی است که در یک مهمانی به کل صداهای موجود، به صورت یکجا گوش می دهیم. میکروفون های اومنی دیرکشنال معمولاً برای ضبط ارکست مورد استفاده قرار می گیرند. اما در استودیوهای خانگی نیز بسیار پرکاربرد هستند، به عنوان مثال وقتی یک گیتار آکوستیک، پرکاشن، یا هر صدایی را ضبط می کنید که با امبیانس محیط صدای بهتری دارند این میکروفون می‌تواند بهترین انتخاب برای شما باشد.

الگوی قطبی کاردیوید یا تک جهتی

میکروفونی که الگوی قطبی کاردیوید دارد، نمی شنود بلکه گوش می دهد. به بیان فنی، میکروفون با الگوی کاردیوید بیشترین حساسیت را به صدایی که از جلو می آید دارد. صدای پشت میکروفون حذف می شود و صداهای اطراف با شدت کمتری ضبط می شوند. این دقیقا چیزی است که صدابردار در اکثر اوقات  به آن نیاز دارد. به همین علت اکثر میکروفون های استودیو و صحنه، الگوی کاردیوید دارند. میکروفون های کاردیوید برای ضبط صدای خواننده و هر چیزی که باید صدایی خشک و نزدیک داشته باشد، کاملا مناسب است.

الگوی قطبی به شکل 8 یا دو جهتی

این نوع گوش دادن خیلی متفاوت و عجیب است که در انسان به سختی انجام می گیرد. وضعیتی را تصور کنید که دو نفر به طور همزمان در دو طرف شما مشغول به صحبت هستند، و شما به صحبت های آن ها گوش می دهید و گوش های شما چیز دیگری از جهات دیگر نشنود. میکروفونی که دارای الگوی قطبی 8 یا دو جهتی است، به صداهایی که از جلو و پشت می آید حساس است، اما صداهای کنار را تقریبا به طور کامل حذف می کند. ممکن است همچین قابلیتی برای شما بدون کاربرد به نظر آید. اما کاربردهای پیشرفته و بسیاری برای میکروفون های فیگور 8 وجود دارد، مانند تکنیک های استریو mid/side و Blumlein. فیگور  8 الگوی قطبی میکروفون های ریبون است و اکثر کاندنسرهای مالتی پترن نیز دارای این الگو هستند.

الگوهای برداشت صدا و اثر نزدیکی

جهت این میکروفون روی اثر نزدیکی تاثیر دارد. به عبارت دیگر هر چه فاصله منبع صدا به میکروفون کمتر شود، میزان بیس صدا بیشتر می شود. اثر نزدیکی چیزی است که صدای دیجی را در رادیو شبیه Barry White می کند. اما این اثر می تواند باعث فرکانس های پایین ناخاسته توسط وکال یا سازها شود و قابل فهم بودن صحبت را کم کند همچنین سد راه سازهای فرکانس پایین مانند بیس شود. جایگاه اول در اثر نزدیکی، در میکروفون های فیگور 8 است و بعد از آن کاردیوید بیشترین تاثیر را دارد. میکروفون های اومنی دیرکشنال هیچ اثر نزدیکی ندارند.

الگوهای دیگر

علاوه بر الگوهای اومنی، کاردیوید و فیگور 8 ، انواع دیگری از الگوهای کاردیوید نیز وجود دارند، که به عنوان کاردیوید واید (wide) یا سوپر کاردیوید یا هایپر کاردیوید شناخته می شوند. کاردیوید واید ترکیبی از اومنی و کاردیوید است. به عبارت دیگر فوکوس کمتری  به یک سمت، نسبت به کاردیوید دارد. کاردیوید واید مناسب ضبط صدای گیتار آکوستیک و گروه های کوچک آواز است.

سوپر کاردیویدها و هایپر کاردیویدها الگوهایی بین فیگور 8 و کاردیوید هستند، به عبارت دیگر تمرکز آنها بیشتر روی صدایی است که از جلو می آید، اما صداهای پشت هم به طور کامل حذف نمی شود. صداهای طرفین (چپ و راست) و صداهای پشت، با زاویه ای تقریباً 110 تا 125 درجه نسبت به جلو، بیشترین میزان حذف صدا را دارند. از دیگر کاربرد های میکروفون های هایپر کاردیوید ، ضبط صدای درامز است. برای مثال زمانی که می خواهید Snare را با کمترین میزان نشتی صدا از های-هت ضبط کنید این میکروفون به درد شما می‌خورد.

0 نظر

گذاشتن پاسخ

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*